Adempauze

Om de een of andere reden is februari altijd druk. De ene reden is natuurlijk by:Larm waar ik vanzelfsprekend weer bij moest zijn, en de andere reden is de jaarlijkse strategi-samling (strategie bijeenkomst) vanuit het bedrijf. Als derde reden kwam daar dit keer nog een exhibitie in de Amsterdam RAI bovenop.
Ik heb nog niet eens tijd gehad om m'n nieuwe laptop klaar voor volledig gebruik te maken, dus nu staat er van alles verdeeld op m'n twee laptops, wat het publiceren van foto's op m'n blog bijvoorbeeld wat belemmerd. Maar de komende dagen zal ik daar mee aan de slag gaan en zal ik binnenkort weer wat verslagjes posten. Een overzicht van mijn by:Larm bezoek is alvast te lezen op: http://www.last.fm/user/Brittus/journal/2008/02/29/661834/

Ikea of Ikenee?

Iedere dag als ik naar het werk loop passeer ik een oude loods waar wat grote reclameplakkaten hangen. Meestal hangt daar dan iets over statiegeldflessen inleveren, aanbiedingen van grasmaaiers of nepklederdracht voor kinderen, of wat voor een geweldige rijervaring de Toyota Avensis je geeft, en loop ik er voorbij zonder er enige aandacht aan te schenken.

De afgelopen week waren er echter de volgende Ikea-reclames opgehangen, en was ik even met stomheid geslagen:

"Zet je in voor de samenleving - Blijf in bed" en "Wij produceren, jullie produceren" onder het motto "De bevolkingsgroei begint in de slaapkamer." Zie je ze al hangen in Nederland? Ikea denkt duidelijk aan de toekomst: "Maak meer consumenten voor ons!"
Nou begrijp ik best dat de Scandinavische landen te kampen hebben met de nodige problemen door de lage bevolkingsdichtheid, en leegloop van het platteland, maar die problemen bevinden zich ver van de plekken waar de Ikea-vestigingen zijn. De grote steden hebben de zelfde problemen wat betreft verkeersopstoppingen, huisvesting, etc. als in andere landen. Het promoten van de productie van meer CO2-producerende wezentjes staat bovendien ook nog eens haaks op de door Noorwegen zo trouw en vlot ingevoerde CO2-politiek, waar ze zich ook nog eens braaf aan pogen te houden.

Maar goed... mijn Ikea-bed heeft ook nog niet het door Ikea gestelde doel behaald...

Nieuwtje

Eindelijk heb ik weer eens wat te melden waarmee ik kan checken of m'n blog überhaupt nog wel gelezen wordt. Ik heb vandaag namelijk een auto gekocht. Of beter, contract getekend om een auto te kopen. Nog eerst wat zaakjes regelen, en dan krijg ik in de loop van de volgende week de auto. Eindelijk dan. Geen excuus meer om niet te gaan skien, schaatsen, onhandig grote dingen kopen, etc. Fotootje heb ik ook:

Een Toyota Avensis uit 2003 met slechts 47 500 km op de teller, goed onderhouden en krijgt deze week nog een beurt. De piggdekk (spijkerbanden) worden nog vervangen voor gewone winterbanden, want anders zou ik er 's winters nooit mee naar Nederland kunnen rijden. En je ziet 't, groot genoeg om mensen incl. bagage mee van het vliegveld op te halen! Zie jullie gauw(?)...

Fucking incompetent!

"They're fucking incompetent! Unbelievable...", zegt m'n collega Sven elke keer als hij weer na een paar uur terugkomt van een belastingkantoor, politiebureau of welk kantoor dan ook in de Noorse publieke sector. Ik had dan telkens zo iets van "Ach, je hebt gewoon een beetje pech.", want zelf ben ik vrij probleemloos door de hele registratie-rompslomp hier in Noorwegen heengefietst.
Maar misschien heeft hij wel gelijk... en had ik gewoon een beetje geluk gehad. Want nu word ook ik geconfronteerd met een fucking incompetente Noor.
Eind november werd er overgestapt van kabelprovider. Ik had niks te klagen over de oude, maar de borettslag vond dat het goedkoper kon en dus moesten we massaal overstappen. We kregen nieuwe modems en digitale tv-ontvangers en alles zou zonder problemen moeten werken na installatie.
En inderdaad.. alles werkte. Alles? Nee. Eén klein dingetje werkte niet: e-mail versturen via Outlook. Lastig, want ik kan mijn mail niet op mijn lunchbreak-account laten staan vanwege ruimtegebrek.

Op de website van de nieuwe provider vond ik nog wel het adres van de outgoing-mailserver, maar het mocht niet baten: ik had login-informatie nodig. Begin december een mailtje gestuurd met de vraag of ik login-informatie zou kunnen ontvangen (telefonische helpdesk is slechts beschikbaar van 8-16 uur). Ongelofelijk maar waar, nog voor het eind van het jaar ontving ik antwoord! Ik moest bij zowel in- als outgoing-mailserver 'mail.bntv.no' neerzetten...?!?!
Dat klopte niet. Dus ik de vraag nog maar eens in mijn beste noors rephrasen, uitleggen dat ik geen bntv-account heb maar m'n eigen lunchbreak-account, met onderstaande screenshotje erbij en de vraag wat ik hier moet invullen...

De login-informatie die ik ontving werkte uiteraard niet. Nadat ik dit gemeld had volgde een radiostilte van 3 weken. En eergisteren kreeg ik te horen dat het dan wel aan mijn computer moest liggen; Firewall of virusscanner o.i.d.
Ik weet ondertussen beter: "This guy is fucking incompetent! Unbelievable...". Dus nu moet ik een foutmelding voor dummies gaan schrijven.. en daar heb ik helemaal geen zin in.

UPDATE 28-1: Zojuist ontving ik antwoord op mijn prachtige foutmelding voor Dummies. Hij was onder de indruk. En aan z'n antwoord heb ik niets, zag ik al zonder het geprobeerd te hebben. ARGH! Dat wordt dus geen e-mail versturen voorlopig. Misschien de borettslag maar mailen dat ik niet tevreden ben met deze onbekwame internetleverancier.

Een rustig begin

Eigenlijk was ik van plan m'n blog dit jaar te openen met een nieuwsjaarwensen en een schitterende foto van het prachtige vuurwerk dat we zouden zien vanuit Jelle's kantoor in Rotterdam. Helaas gooide mist roet in het eten en is er van schitterende foto's niet meer terecht gekomen dan een enkele vuurpijl binnen het beperkte zichtsveld.

Niet echt spectaculair, dus.

En eigenlijk valt er het zelfde te zeggen over de gebeurtenissen in Noorwegen sinds ik terug ben. Niet echt spectaculair. En eerlijk gezegd heb ik om een of andere reden ook niet echt behoefte aan allerlei rompslomp aan m'n kop. Ik vind het wel even best zo. Het wil nog niet echt winteren, dus er heerst geen sterke aandrang om te gaan wintersporten, en de sociale activiteiten zijn ook beperkt tot nu een dan een biertje hier of daar en een enkel feestje met wat te veel biertjes. Zelfs op het werk heb ik het even vrij rustig. Komt wel weer, die drukte.

Dus dan zit ik thuis maar geregeld wat te prutsen. Zo kwam ik nu op YouTube eindelijk de officiele videoclip van Vicarious van Tool tegen. Anderhalf jaar nadat de single is uitgekomen is dan eindelijk de video af. Maar wat een pareltje weer. Ware kunst. Ik blijf bij m'n opmerking na het optreden dat ik zag op Lowlands: Tool is geen band, geen muziek. Tool is een kunstmuseum.

4-Cijferige codes

Ik ben nu weer in Nederland. Maar je hoeft me niet te bellen...

Handig als ik ben, heb ik in de volste overtuiging 3 keer een foute pincode ingetikt in mijn mobiel, zodat deze nu geblokkeerd is. Ik heb nu de PUK-code nodig, en als je de PIN al niet kunt herinneren hoef je je helemaal niet aan de PUK te wagen.

Het was gisteren sowieso niet mijn 4-cijfercode-dag. Toen ik uit de automaat een kaartje voor de trein wou kopen met m'n nederlandse bankpas kon ik bij god niet meer herinneren wat ook al weer de pincode van die pas was. M'n eerste pincode schoot door mijn hoofd, alle postcodes van waar ik ooit gewoond heb, de deurcode van het kantoor, de code van de fietsenschuur, m'n Flyingblue pincode, en alle telefoonnummers van m'n collega's... Door de 4-cijferige codes zag ik de pincode niet meer. Het wordt al bijna net zo erg als met passwords.

En nou ben ik dus onbereikbaar, en ken ik niemand's telefoonnummer. Het voelt zo nineties, behalve dat ik toen altijd wel een lijstje had met alle telefoonnummers van iedereen. Dus als je wil dat ik je bel, mail me dan even je telefoonnummer.

En anders, mocht ik je niet zien met oud & nieuw, dan wens ik je alvast een fijn 2006... euh, of was het nou 2007?

IJver zonder verstand is schade voor tand

Vandaag ben ik weer bij de tandarts geweest.

Tijdens het gebreek en getrek in in mijn bek toen de verstandskies werd verwijderd hoorde ik al van alles kraken. Toen ik enkele dagen later weer met mijn tong de omgeving van mijn missende kies durfde te verkennen, ontdekte ik dat er een stukje van mijn kies ernaast ontbrak. Tijdens het spoelen met koud water en het inademen van de ijzige koude lucht hier momenteel is het ook erg gevoelig. Een gaatje? Of schade van de verwijdering?

De tandarts keek even, en lachte. Dat is heeeel normaal. Dat is geen gaatje, en ik moest maar tandenpoetsen en spoelen met lauw water. En stuurde me onverrichte zake weer weg.
Heel normaal? Ik vind het toch raar... Toch? Ik heb dit nog nooit eerder gehoord. Moet ik dit nou maar voor zoete koek aannemen?