Monster

What's that coming over the hill? Is it a monster? Is it a monster?

Neu... 't Is Luc maar. Hij ziet er echter niet uit. Hij is namelijk aangevallen, en aanzienlijk verwond. Aangevallen door een grote bende monsters. Afgelopen zondag. Noorwegen is namelijk niet altijd een veilig land. En met name rond 21 Juni moet je bijzonder goed oppassen voor grote groepen monsters. Hoewel dat niet altijd meevalt. Vorig jaar rond dezelfde periode was Luc namelijk ook al flink te pakken genomen.
Het vervelende is dat ze heel erg klein zijn. En ze vliegen. En ze kruipen overal in. Maar ze bijten als de besten. Vooral Luc vinden ze erg lekker (nou ben ik natuurlijk ook wel een lekker ding).
Ik heb het hier over: de KNOTT!!!! Of Sviknott... daar ben ik nog niet helemaal uit. En niets lijkt te helpen. Vorig jaar hadden we het nog met anti-muggen sprays en dergelijke geprobeerd, maar daar trokken die onwezens zich geen donder van aan. Of ik moet het eens met hogere concentraties DEET proberen, want in Noorwegen zijn slechts middeltjes met max 20% DEET toegestaan.
Vijf jaar geleden in Schotland kwamen we dit soort ongedierte ook al eens tegen en hoewel volgens een gedicht in een lokale pub verhaalde over de aggressie van die beesten, had ik er toen geen last van. Toen had ik fatsoenlijke DEET.


The Beastie of Inverie

The famous midge of Inverie
Strikes at breakfast, lunch and tea
And in the evening with fresh vigour
Bites with teeth that seem much bigger

The awesome beastie's lance does gore
Creating pimple, spot and sore
When God created the midge he bless
A fly more nasty than the beast of Loch Ness

A respite during wind and rain
Sun shines and beastie comes again!
That breeding space used so fully
Has swelled the ranks of that wee bully

Likes generation have found before
You bar the window, lock the door
You cover up the skin with cream
And pray you've beat the beastie team

But lone piper's lament on Chruach Ridge
Hails victory to the mighty midge
Sadly man will not defeat the beast
But continue forever to provide his feast

So friends when you visit Inverie
The answer's plain for you to see
When calm and sunny please stay indoors
And only go out when it blows and pours

Ik ontvlucht het land nu, en ga naar Italie! Ciao!

Hoi! Ik zou graag je gezichtsspieren beter willen leren kennen.

Ik zit nu in Stavanger. Daar werk ik nu. Hoewel, ik heb het nu even niet zo heel druk, dus maar even een korte update tussendoor. Het is weer wat anders, zou ik zo zeggen. Tot zo ver de korte update.

En omdat ik het dus bij tijd en wijle niet zo heel druk heb, zit ik nu maar wat te surfen over het net. Uiteraard zijn hier binnen het bedrijf waar ik nu zit de meest tijdrovende en afleidende websites geblokkeerd, en dan zit er niets anders op dan nieuws- en wetenschapsites te lezen. Ook leuk.

Zo kwam ik bijvoorbeeld dit bericht tegen: http://www.nature.com/news/2008/080616/full/news.2008.892.html
Het gaat over dat bij alle mensen 5 spieren voor de 6 basisemoties zorgen, en dat daardoor alle mensen die basisemoties ook herkennen. Maar men ontdekte dat er nog 11 verschillende meer of minder ontwikkelde gezichtsspieren zijn die de gezichtsuitdrukkingen van ieder mens uniek maken. Vooral de volgende passage is wel erg romantisch opgesteld:
"Misschien zijn we toch niet allemaal hetzelfde onder onze huid - tenminste als het op het gezicht aankomt. De volgende keer dat je die ene speciale persoon tegenkomt, is het wellicht de moeite waard te beseffen dat die bevallige glimlach het gevolg zou kunnen zijn van een uniek gebrek in de gezichtsspieren." Daardoor ga ik toch met andere ogen naar al die noorse dames met hun gebrekkige gezichtsspieren kijken.

I don't feel allright....

To Stavanger or not to Stavanger

Dat is de vraag. Of, nou ja, ik ga er maar vanuit nu dat ik maandag niet in Stavanger hoef te beginnen. Dat was dus eigenlijk de bedoeling. Vanaf maandag zou ik gaan werken in Stavanger.

Niet voorgoed, hoor. Voor 2 weken. Of 3. Dan weer een week of 4 niet, en dan weer 1 of 2 of 3 weken, etc. etc. etc. Tot het eind van jaar. Hopelijk. En misschien wel langer. Maar hopelijk niet.

De bedoeling is namelijk dat we vanuit ons bedrijf permanent een ervaren medewerker aanwezig hebben bij een groot oliebedrijf. Om ze dan te kunnen bijstaan in het interne gebruik van de door ons ontwikkelde software. Een mooi contract en daar zouden we dan ook speciaal iemand voor inhuren. Alleen... dat is natuurlijk niet 1-2-3 geregeld. En dus deze tijdelijke oplossing, waarbij met tourbeurt een van ons in Stavanger zal zijn. Aangezien we geen van onze huidige werknemers zo lang kunnen missen vanwege lopende projecten. En daar zit dan dus ook de bottleneck... Ze kunnen me komende week niet missen hier in Trondheim. Alleen, er is niemand die me kan vervangen in Stavanger en dat is eigenlijk niet de bedoeling. Ik zag em in de verte al aan komen...

Maar goed... nu ben ik dus in ieder geval van
- 9-13 juni
- 16-20 juni
- 21-25 juli
in Stavanger.

Of niet dus... Afhankelijk van of ze me kunnen missen. Vooral prettig met dingen plannen.

't Is weer voorbij die mooie winter

En gelukkig maar... het heeft weer lang genoeg geduurd. Gisteren zowaar de eerste "utepils" gehad, oftewel terrasjesweer - naar Noorse maatstaven dan, want met 13 graden vallen de mussen nog niet direct van het dak.

En nu ben ik dus wel genoodzaakt om dan toch eindelijk eens de foto's van de afgelopen winter op de blog te gooien, voordat de laatste sneeuw echt verdwenen is. Alhoewel... ik zou natuurlijk nog best kunnen gaan langlaufen. Maar ik heb het wel gehad. En best weer veel nieuwe plekken bezocht en nieuwe dingen gedaan.
Had ik in 2006 al gelanglauft (geen foto's vreemd genoeg), gecurled,


en op een akerbrett (een slee met een stuurtje en een rem) in Oppdal de berg afgesjeest;


in 2007 gesparkt in Røros (een spark is een soort stepslee; helaas geen foto's), vreselijke stanken doorstaan op de hondenslee (de honden waren aan de schijt door een virus, daar wil je geen foto's van zien), en heb ik dit jaar dan eindelijk gesneeuwscooterd in Storlien, Zweden,



geskied in Storlien, geskied op de maagdelijk witte pistes van Vassfjellet,



en Oppdal.


Rest haast de vraag of er nog wat te ontdekken overblijft de volgende winter...
Maar ach, dat zien we de volgende winter wel. Nog steeds geen noorderlicht gezien, dus ik blijf nog wel even.

Eindelijk foto's!

1 April!

Ik heb een filmpje:



Het is een filmpje van afgelopen weekend in Oppdal. Cyril had z'n camcorder meegenomen om eens uit te testen tijdens het skien, zodat hij volgend jaar prachtige reportages kan maken. Zo heb ik ook nog even wat tijd om aan m'n techniek te schaven.
Zoals je ziet was ik behoorlijk ingepakt. Niet dat het erg koud was, maar het kon af en toe flink waaien. Gelukkig regende het niet, zoals aanvankelijk voorspeld was, en scheen zelfs af en toe de zon, zodat de ski-condities nog steeds erg goed waren.

Gnarri

Ik weet het, ik weet het. Ik had een ruime maand geleden al beloofd om wat foto's te uploaden, en nog staan ze er niet. Het slappe excuus van de nieuwe laptop werkt ook niet meer, want die is ondertussen up-and-running.

Maar maart is fatsoenlijk koud en sneeuwrijk geweest, zodat er weer flink gewintersport is. Ik heb mezelf dus maar wat ski's aangeschaft om regelmatig naar Vassfjellet te kunnen rijden, en zelfs nu en dan naar Oppdal. Wat ik ondertussen dus ook gedaan heb, en waar ik ook foto's van heb. Maar die komen later (echt wahaar), want dadelijk na het werk vertrekken we weer naar Oppdal. De afgelopen week was waarschijnlijk wel de koudste week van deze winter, vooral het paasweekend was behoorlijk "Gnarri", en in Oppdal was het zaterdag "Kalleg kalt". Dus daar moet ik van genieten zo lang het nog kan.

Het fotootje vond ik op de noorse metereologische website. Erg aardig, want dit is ook voor de meeste Noren wartaal. Misschien dat Hilde dit even kan vertalen?