I don't feel allright....

To Stavanger or not to Stavanger

Dat is de vraag. Of, nou ja, ik ga er maar vanuit nu dat ik maandag niet in Stavanger hoef te beginnen. Dat was dus eigenlijk de bedoeling. Vanaf maandag zou ik gaan werken in Stavanger.

Niet voorgoed, hoor. Voor 2 weken. Of 3. Dan weer een week of 4 niet, en dan weer 1 of 2 of 3 weken, etc. etc. etc. Tot het eind van jaar. Hopelijk. En misschien wel langer. Maar hopelijk niet.

De bedoeling is namelijk dat we vanuit ons bedrijf permanent een ervaren medewerker aanwezig hebben bij een groot oliebedrijf. Om ze dan te kunnen bijstaan in het interne gebruik van de door ons ontwikkelde software. Een mooi contract en daar zouden we dan ook speciaal iemand voor inhuren. Alleen... dat is natuurlijk niet 1-2-3 geregeld. En dus deze tijdelijke oplossing, waarbij met tourbeurt een van ons in Stavanger zal zijn. Aangezien we geen van onze huidige werknemers zo lang kunnen missen vanwege lopende projecten. En daar zit dan dus ook de bottleneck... Ze kunnen me komende week niet missen hier in Trondheim. Alleen, er is niemand die me kan vervangen in Stavanger en dat is eigenlijk niet de bedoeling. Ik zag em in de verte al aan komen...

Maar goed... nu ben ik dus in ieder geval van
- 9-13 juni
- 16-20 juni
- 21-25 juli
in Stavanger.

Of niet dus... Afhankelijk van of ze me kunnen missen. Vooral prettig met dingen plannen.

't Is weer voorbij die mooie winter

En gelukkig maar... het heeft weer lang genoeg geduurd. Gisteren zowaar de eerste "utepils" gehad, oftewel terrasjesweer - naar Noorse maatstaven dan, want met 13 graden vallen de mussen nog niet direct van het dak.

En nu ben ik dus wel genoodzaakt om dan toch eindelijk eens de foto's van de afgelopen winter op de blog te gooien, voordat de laatste sneeuw echt verdwenen is. Alhoewel... ik zou natuurlijk nog best kunnen gaan langlaufen. Maar ik heb het wel gehad. En best weer veel nieuwe plekken bezocht en nieuwe dingen gedaan.
Had ik in 2006 al gelanglauft (geen foto's vreemd genoeg), gecurled,


en op een akerbrett (een slee met een stuurtje en een rem) in Oppdal de berg afgesjeest;


in 2007 gesparkt in Røros (een spark is een soort stepslee; helaas geen foto's), vreselijke stanken doorstaan op de hondenslee (de honden waren aan de schijt door een virus, daar wil je geen foto's van zien), en heb ik dit jaar dan eindelijk gesneeuwscooterd in Storlien, Zweden,



geskied in Storlien, geskied op de maagdelijk witte pistes van Vassfjellet,



en Oppdal.


Rest haast de vraag of er nog wat te ontdekken overblijft de volgende winter...
Maar ach, dat zien we de volgende winter wel. Nog steeds geen noorderlicht gezien, dus ik blijf nog wel even.

Eindelijk foto's!

1 April!

Ik heb een filmpje:



Het is een filmpje van afgelopen weekend in Oppdal. Cyril had z'n camcorder meegenomen om eens uit te testen tijdens het skien, zodat hij volgend jaar prachtige reportages kan maken. Zo heb ik ook nog even wat tijd om aan m'n techniek te schaven.
Zoals je ziet was ik behoorlijk ingepakt. Niet dat het erg koud was, maar het kon af en toe flink waaien. Gelukkig regende het niet, zoals aanvankelijk voorspeld was, en scheen zelfs af en toe de zon, zodat de ski-condities nog steeds erg goed waren.

Gnarri

Ik weet het, ik weet het. Ik had een ruime maand geleden al beloofd om wat foto's te uploaden, en nog staan ze er niet. Het slappe excuus van de nieuwe laptop werkt ook niet meer, want die is ondertussen up-and-running.

Maar maart is fatsoenlijk koud en sneeuwrijk geweest, zodat er weer flink gewintersport is. Ik heb mezelf dus maar wat ski's aangeschaft om regelmatig naar Vassfjellet te kunnen rijden, en zelfs nu en dan naar Oppdal. Wat ik ondertussen dus ook gedaan heb, en waar ik ook foto's van heb. Maar die komen later (echt wahaar), want dadelijk na het werk vertrekken we weer naar Oppdal. De afgelopen week was waarschijnlijk wel de koudste week van deze winter, vooral het paasweekend was behoorlijk "Gnarri", en in Oppdal was het zaterdag "Kalleg kalt". Dus daar moet ik van genieten zo lang het nog kan.

Het fotootje vond ik op de noorse metereologische website. Erg aardig, want dit is ook voor de meeste Noren wartaal. Misschien dat Hilde dit even kan vertalen?

Adempauze

Om de een of andere reden is februari altijd druk. De ene reden is natuurlijk by:Larm waar ik vanzelfsprekend weer bij moest zijn, en de andere reden is de jaarlijkse strategi-samling (strategie bijeenkomst) vanuit het bedrijf. Als derde reden kwam daar dit keer nog een exhibitie in de Amsterdam RAI bovenop.
Ik heb nog niet eens tijd gehad om m'n nieuwe laptop klaar voor volledig gebruik te maken, dus nu staat er van alles verdeeld op m'n twee laptops, wat het publiceren van foto's op m'n blog bijvoorbeeld wat belemmerd. Maar de komende dagen zal ik daar mee aan de slag gaan en zal ik binnenkort weer wat verslagjes posten. Een overzicht van mijn by:Larm bezoek is alvast te lezen op: http://www.last.fm/user/Brittus/journal/2008/02/29/661834/

Ikea of Ikenee?

Iedere dag als ik naar het werk loop passeer ik een oude loods waar wat grote reclameplakkaten hangen. Meestal hangt daar dan iets over statiegeldflessen inleveren, aanbiedingen van grasmaaiers of nepklederdracht voor kinderen, of wat voor een geweldige rijervaring de Toyota Avensis je geeft, en loop ik er voorbij zonder er enige aandacht aan te schenken.

De afgelopen week waren er echter de volgende Ikea-reclames opgehangen, en was ik even met stomheid geslagen:

"Zet je in voor de samenleving - Blijf in bed" en "Wij produceren, jullie produceren" onder het motto "De bevolkingsgroei begint in de slaapkamer." Zie je ze al hangen in Nederland? Ikea denkt duidelijk aan de toekomst: "Maak meer consumenten voor ons!"
Nou begrijp ik best dat de Scandinavische landen te kampen hebben met de nodige problemen door de lage bevolkingsdichtheid, en leegloop van het platteland, maar die problemen bevinden zich ver van de plekken waar de Ikea-vestigingen zijn. De grote steden hebben de zelfde problemen wat betreft verkeersopstoppingen, huisvesting, etc. als in andere landen. Het promoten van de productie van meer CO2-producerende wezentjes staat bovendien ook nog eens haaks op de door Noorwegen zo trouw en vlot ingevoerde CO2-politiek, waar ze zich ook nog eens braaf aan pogen te houden.

Maar goed... mijn Ikea-bed heeft ook nog niet het door Ikea gestelde doel behaald...